Mijn roeping (leer)coach

Een heerlijke zomer

Hoe de waakvlam in mij weer ontwaakte…

Voor het eerst weer in drie jaar. Op weg naar onze vakantie in België.
De eerste week werden de buien af en toe onderbroken door zon. De overburen waren uit huis geplaatste jongeren uit Brussel die een vakantie hadden verdiend. Bij aankomst stond de muziek zo hard dat ik mijzelf niet meer kon horen denken. Meteen even kennis gemaakt met de overburen.

De dagen die daarna kwamen hielden ongeveer zo aan. De buien werden heftiger en de jongerenwerker die de overburen begeleide, ontnam de vakantiegangers de activiteiten. Wat een hallucinerende werking op de jongeren had, veroorzaakt door wat hulpmiddelen.

Ik zal nog even iets vertellen over de tent. De tent was een kabouter Plop tent, zo een tent die door camping was neergezet. De oude ‘Eurocamp tent’. Deze tent huur je als jong gezin, om te kamperen, aangevuld met wat ‘luxe’.

 

Wanneer je de situatie beeldend zou maken, zou je het spel ‘wat hoort niet in dit rijtje thuis’ kunnen spelen. Al snel zullen we op het antwoord: ‘de overburen’ komen.

 Voor de jongeren natuurlijk ontzettend KL#&%E dat ze precies op een familiecamping zijn neergestreken.

De jongerenwerker in ons werd meteen wakker en we probeerden contact te maken. Want begrip leidt tot een grotere gunfactor, vice versa. De taalbarrière was meedogenloos en zorgde voor een muur.

’s Avonds als alle kindertjes lekker aan het slapen waren, kwamen de beesten uit hun tenten om vervolgens de camping ‘by night’ te ontdekken. De volgende dag besloot een overbuurman om even zijn banden te testen door op een stenen pad even het gas erop te zetten gevolgd door de remmentest. De remmen deden het uitstekend! (Gelukkig liep mijn jongste van 3 daar niet net rond om de mooie stenen op het pad te verzamelen, wat zijn bezigheid van de dag daarvoor was geweest…)

De jongerenwerker in ons verdween als sneeuw voor de zon en maakte plaats voor ‘de ouders’. Dit was toch echt wel de druppel! Een bezoek aan de receptie was het gevolg.

Om een lang verhaal kort te maken: de misplaatste jongeren werden met dreiging van de komst van de politie gedwongen de camping eerder te verlaten. Nooit geweten dat een tent zo snel af te breken is.

Wat een nare situatie. En wat een vuur kwam er in mij naar boven! Deze jongeren, die super hard gewerkt hebben de afgelopen tijd en daardoor een vakantie hadden verdiend, werden WEER ergens weggestuurd. En daar had ik aan mee geholpen…

Zaten deze jongeren nog op school, hadden ze sowieso nog wel vertrouwen in een systeem? Vroegtijdige schoolverlating, met alle gevolgen van dien. Wat nou als ik een bijdrage kan leveren aan het verminderen van deze schoolverlating? Hoeveel gemopper hoor ik om mij heen: school is saai, school is een hel, school sucks… Schoolverlaters in de dop?

 

Dit is mijn missie!

Ik ga proberen om jongeren en tieners weer in te laten zien dat school best leuk kan zijn. En dat leren zo zwaar is, zoals je het zelf maakt. En dat als je maar probeert, dat je dan steeds stapje voor stapje verder komt. En … en … en…

De tweede week van de vakantie was prachtig en lekker luchtig. We hebben gelachen, gezwommen, gelezen en gechild. En mijn waakvlam stond aan!

……. ik word leercoach!

Print Friendly, PDF & Email